| تبليغات | X |
سلام خدمت دوستان عزیز
امیدوارم که همیشه خوش و خرم باشید و هیچ وقت مثل من تنها نباشید.
سال 1386 هم به پایان رسید. دروغ نمی تونم بگم، سال 86 برای من سال خوبی نبود. گذشته از اون که توی وبلاگ نویسی هم موفق نبودم. یک سال و فقط شش پست!! اصلاً آمار خوبی نیست. بگزریم.
سال 1387 تو راه. امیدوارم که این سال برای همه ی شما دوستان سال خوب و خوشی باشد.
همسان سال گذشته سالی پر از "سلامت"، "سعادت"، "سرعت"، "سرور"، "سخاوت"، "سیادت" و "سبزاندیشی" را برایتان آرزو میکنم.
...
بهار اومد، گل بابونه اومد
شقایق با دل ِ دیونه اومد
به غیر تو که پیش ِ یاس و نرگس نبودی
هر که دیدم، خونه اومد
... .
عبدالجبار کاکایی.
امیدوارم از این چند بیت که جزو آخرین خط خطی هام هستن خوشتون بیاد.
«می گن»
می گن رفتنی شده، از آسمون دل من
می گن منم ستاره خاموش شده ی آسمون دل اون
می گن ویرونه شده، دل بی خونه ی من
می گن که دیونه شدم از دوری چشمای اون
منی که یاد ندارم خیلی وقته، روزهای خوبی از اون
منی که دیونه می شم از روزهای نبود اون
Lonely
یه ترانه هم براتون انتخاب کردم از شاعر معاصر "فریدون مشیری" که توسط شکیلای عزیز اجرا شده. امیدوارم خوشتون بیاد.
