سلام دوستان.

اُمیدوارم که همیشه خوش و خّرم باشید و هیچ وقت مثل من تنها نباشید.

یه عذرخواهی به همه ی شما بده کارم به خاطر نبودم. منو ببخشید که نتونستم بهتون سر

بزنم.

فردا سالروز تولّد حضرت فاطمه زهرا (س) هست. به واسطه این روز فرخنده، روز

ارزشمند دیگری را انتخاب کرده اند با نام روز زن و یا همون روز مادر خودمون. این

روز را به شما دوستان عزیز تبریک می گویم و اُمیدوارم در این روز عزیز، زندگی تون

سرشار از شادی وخوشنودی باشد.

میدونم یه مدّت طولانی نبودم ولی سعی میکنم که جبران کنم. گرچه تابستون هم سرم با

برداشتن واحد های تابستونی  حسابی شلوغ هست.

بازم یکی دیگه از خط خطی هام رو براتون انتخاب کردم. «سراب واهی». به یاد ندارم

که کی؟ و کجا بود؟ که قلمم این خط خطی رو بر دفتر تنهایی هام ثبت کرد. همان طور که

گمان ندارم هنوز به فکرهایت بیندیشی.

البته در بعضی از ابیات از همفکری های یکی از آشنایانم استفاده کرده ام، که کمال تشکّر

رو از او دارم.

            سراب واهی

  فکر نکن، که بری                        دلم تنها می مونه

  فکر نکن، توی دنیا                       فقط تویی دُر دونه

  تو فکر می کردی بُردم                   تو رو از دل و از یاد

  کاش بدونی که بی تو                     کارم شده داد و فریاد

  وقتی که تو می رفتی                     زندگیم پر درد بود

  تو به فکر آرزوهای تازه                دل من امّا از آرزو سیر بود

  زندگیمو چه سـاده                         به پای تو گذاشتم

  قسمت من همین بود                      این بوده سرنوشتم

  بزار بگم که فکرهات                    تمومشون درست بود

  حالا به این رسـیدم                        که دلم تنهاترین بود

  به جون هرچی مجنون                   می زنم داد و فریاد

  قید من و نزن تو                          واست می شم یه فریاد

  قلبمو چه آسون                            تو گرفتی به بازی

  گول عشق و خُـردم                       تو این سراب واهی

                                                                      Lonely 

 و امّا ترانه ی هفته ...

قرار بود که اگر حتّی هفته ای update هم نداشتم حداقل ترانه ی هفته رو داشته باشم که

نشد. از این به بعد سعی می کنم که دیگه این اتفاق تکرار نشود.

«من که باورم نمیشه»، ترانه ی بسیار زیبایی هست که توسط خواننده جوان و خوش

صدایی به نام بابک جهانبخش اجرا شد. چه حیف که این کار نیز گرفتار جوّ حاضر بر

موسیقی حال ایران شده و به صورت غیر مجاز وارد این بازار پرآشوب شده است. حیف

شد. به نظر من می شد این کار را به عنوان یکی از ماندگاران بابک جهانبخش مدّّ

نظر داشت، ولی با این اوصاف گویا خود جهانبخش دیگر مایل به استفاده از این ترانه

درآلبوم جدید خود نمی باشد. آلبومی که گرچه نامش «تازگیا» هست، ولی خیلی وقته که

رنگ کهنگی به خود گرفته است. برای این خواننده جوان آرزوی موفقیّت روز افزون

رو دارم. اِمیدوارم شما هم از این ترانه لذّت ببرید.

 برای بهتر دیدن عکس اون رو Save کنید و یا بر روی "من که باورم نمیشه" کلیک کنید.

                                                                               Lonely