تبليغاتX
تنهایی یه عاشق
کاش زندگی به حکم جبر روزگار ورق نمی خورد

 

 سلام دوستان

 

 امیدوارم که همیشه خوش و خرم باشید و هیچ وقت مثل من تنها نباشید. به خاطر اینکه دیر به دیر update  می کنم، منو ببخشید. گرفتار بودم. برای این پست هم یه ترانه که این روزها خیلی منو درگیر خودش کرده رو براتون نوشتم. اگه روزی 10 بار گوشش ندم حتماً 20 بار گوشش میدم.

ترانه ی " نفس بریده "  از آلبوم  " متاسفم " .

این کار با صدای دلنشین محسن چاوشی و همخوانی فرزاد فرزین و همصدایی محسن یگانه عزیز اجرا شده. نام ترانه سرای کار رو نمی دونم.  " متاسفم " چهارمین آلبوم محسن چاوشی هست، که باز هم به صورت غیر مجاز وارد بازار شده.

 

 

           «نفس بریده»

 

 به تو گفتم قبل رفتنت اگه نباشی یک روز،

 

                                    می میرم از پا میفتم

 

             به تو گفتم خودمو میکشم وُ پر میزنم تو آسمونا

 

                 بگو گفتم یا نگفتم

 

  به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات

 

                                    بگو گفتم یا نگفتم

 

                     چشماتم تنهام گذاشتند

 

    حالا من موندم و اشک وُ بغض وُ آه وُ عکس پاره ی تو  وُ من

 

                   بگو گفتم یا نگفتم

 

                         بگو گفتم یا نگفتم

 

                                  بگو گفتم یا نگفتم

 

                                       بگو گفتم یا نگفتم ...

 

 مگه بهت نگفته بودم، بی تو روزگار من تیره و تاره

 

                   حالا یادگار من، بعد سفر کردن تو طناب داره

 

 دیگه جون نداره دستام، آخره قصه رسیده

 

                     عطر تو مثل نفس بود، واسه این نفس بریده

 

 

 شاد و پیروز باشید.

 

تا بعد خدا پشت و پناهتان  Lonely

 

برای دریافت عکس بزرگ اینجا کلیک کنید.             عکس بالا

 

+ نوشته شده در  جمعه 1385/06/24ساعت 8:15 بعد از ظهر  توسط Lonely  | 

 

سلام.

اُمیدوارم که همیشه خُوش وُ خُرم باشید و هیچ وقت مثل من تنها نباشید.

      

     ... چی بگم از دست تو ای روزگار

 

                       ای که در نا پایداری پایدار

 

         دیگه دستت رو بزار تو دست من

 

                    به تو چی میرسه از شکست من ...

 

                                                             امید بخشی  ترانه ی احساس

 

 

 بلاخره 4 سال گذشت. ۴ سال از گذر عشق بر زندگیم میگذرد. انگار دیروز بود. توی این 1462 شب از زندگیم که به دنباله ی هدفی گذشت، هیچگاه به برگشت فکر نکردم. حرف هر کسی را به جون خریدم و ادامه دادم. کمتر کسی بود که با من معاشرت کنه و نصیحتم نکنه. بهم زخم زبون نزنه. از هر دری بگید با من سخن گفتند. از منطقی صحبت کردند که همه جا قبولش دارم. ولی دل من هیچ منطقی رو قبول نداشت. بگزریم.

 

   "" ز این بیهودگی، سخن گفتن چه حاصل 

 

                سخن گفتن از دل و دیوانگی چه حاصل

 

     شب است قصه شب گفتن دراز است

 

             سخن ز شب گفتن در این محفل ناروا است ""     Lonely

 

 

 

این دو بیت بالاهم از خط خطی های خودم هست. همین امشب موقعی نوشتن این

 

متن بود که رو زبونم اومد.

 

در آخر هم یه خط خطی از خودم نوشتم. البته هنوز کامل نیست. آخه زیاد ازحظورش در دفتر تنهاییم نمی گزره. شما مثل همیشه به بزرگواری خودتون ببخشید.

تا بعد خدا پشت و پناهتان

 

 

                   «روزهای برفی»

 

خیلی غریبه شدم برات، دیگه نگام نمی کنی

 

                  خاطرات گذشته رو، دیگه تو یاد نمی کنی

 

برای فرار از منو نگام، چشات وُ درگیر می کنی

 

      تو عبور لحظه های روزگار، دیگه ازم یاد نمی کنی

 

واسه گمراه کردن نگام، به هر دری سر میزنی

 

           واسه پیدا کردن یه بهونه، به هر کجا زل میزنی

 

تو غروب غصّه هام، تو طلوع نمی کنی

 

                 توی غربت غمم، تنهایی رو همدم می کنی

 

چه کار کنم عزیزم، بدجوری عاشقت شدم

 

                گناه من چی بود، که اینجوری پاسوزت شدم

 

کاش بازم نگات، درگیر چشام باشه

 

                            کاش باز دلت،هوا خواه نگام باشه

 

دلخوش طلوع خورشید، تو غروب روزهای برفی

 

           به یادتم هنوزم، با اینکه منو از خودت می رونی

                                                                     

                                                               Lonely

  

                       

                                                               
+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/06/13ساعت 0:5 قبل از ظهر  توسط Lonely  | 

 

      سلام دوستان عزیز.

اُمیدوارم که همیشه خُوش وُ خُرم باشید و هیچ وقت مثل من تنها نباشید.

یک سال گذشت. یک سال با تمام فراز و نشیب هایش گذشت. یک سال با همیاری و کمک شما دوستان گذشت. ازشما بخاطر اینکه در این یک سال مرا تنها نگذاشتید. خیلی تشکّر میکنم. ای وای... یادم رفت بگم یک سال از چی گذشت. امروز درست یک سال از عمر

 

 تنهایی یه عاشق میگذره.

 

 

یک سال میشه که من هم به جرگه ی وبلاگ نویسان جامعه مجازی ایران پیوستم. امیدوارم سالیان سال در کنار شما دوستان به این امر ادامه بدم. تا بعد خدا پشت و پناهتان     Lonely

 

 

تو این هوای گرم دلم هوای بارون و کرده بود. بارون و که گیر نیاوردم. بجاش یه ترانه ی بارونی براتون نوشتم.

ترانه زیر از سروده های علی سالار هست که با صدای دلنشین فرخ عزیز اجرا شده. نام ترانه بارون هست، از آلبوم کامل نشده ی رهگذر. اُمیدوارم که خوشتون بیاد.

 

 

 

              «بارون»

تو که رفتی بعد تو، همه چی رنگش رو باخته

 

تو که رفتی دل من، تابوت مرگش رو یاخته

 

وقتی رفتی خنده هات، موندن به یادم

 

وقت گریه کردنات، نیستی به یادم

 

همیشه دلم میخواست، بازم بیای کنار من

 

بگیرم دست تو رو، بازم بشی برای من

 

اگه تو دلت اومد تنهام بزاری، بیخیال

 

رفتی امّا تو بدون، وقت گریه کردنامه

 

دوباره بارون به شیشه میزنه، اما تو نیستی

 

دوباره این قلب عاشقم برات پرمیزنه، اما تو نیستی

 

افسوس

 

     افسوس

 

          افسوس ...

 

                      ...  .

 

 

   این دو بیت آخر منو به یاد یکی از خط خطی هام انداخت...

  ...

  و..

     . رسید آن روز که من تنها به استقبال باران رفتم...

 

   دوست داشتید یادی هم به گذشته ها بییاندازید   شوق بارون

+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/06/06ساعت 9:45 بعد از ظهر  توسط Lonely  | 

 

جدیدترین کد آهنگ